Na scenie nieprzerwanie od 36 lat. Z Kultem, KNŻ 
i jako Kazik stworzył utwory, które weszły do kanonu 
polskiej piosenki odmieniając go raz na zawsze. 
 
W autobiografii „Idę tam  gdzie idę” Kazik Staszewski 
daleki jest od powagi instytucji narodowej kultury. 
Odkrywa swe słabości i wybryki. Mówi o kulisach branży
muzycznej, używkach i pustce. Wszystko co 
słyszeliście od niego o miłości, przyjaźni, religii, polityce, 
zwątpieniu i nadziei, tu nabiera krwi, ciała i humoru. 
 
Dostajemy historię życia codziennego i niecodziennego 
w Polsce ostatniego półwiecza. Dzieciństwo w śródmieściu 
PRL'owskiej Warszawy. Eksplozja punk rocka. Stan Wojenny 
oczami Świadków Jehowy. Drapieżny czas transformacji. 
Internetowe jatki i polityczne podziały nowego wieku. 
Ale też cienie wojny i komunizmu, a także współczesny, 
walący się świat New Jersey i Teneryfy. 
 
Rzecz opowiedziana z perspektywy równie odrębnej, jak jej 
bohater, a równocześnie traktująca o doświadczeniu kilku
generacji równie uniwersalnie, jak jego piosenki.